Van Sezanne naar Troyes

Van Sezanne naar Troyes (6 juni t/m 9 juni 2015)

Zaterdag 6 juni 2015 

Na het ontbijt afscheid genomen van de sympathieke zusters. Ze adviseerden me om niet via de lastig begaanbare bossen naar Vindey te lopen, maar om de rustige departementale weg daarheen te nemen. Dat was bovendien korter. Deze raad opgevolgd en vsn Vindey via een grintweg naar het dorpje Saudoy. Daar passeerde ik een Franse pelgrim, Jean-Paul uit de omgeving van Biaritz (zuidwest Frankrijk), die de route liep van Namen tot Vezelay (in Santiago was hij al tweemaal geweest). Na enkele km's samen op te hebben gelopen namen we weer afscheid, omdat mijn tempo wat hoger lag dan dat van Jean-Paul, maar het afscheid zou van korte duur blijken te zijn.
De route liep inmiddels over een graspad langs een spoorlijn die niet meer in gebruik was.

Pad langs vervallen spoorlijn met zicht op dorpje Barbonne-Fayel 

Op zich een mooie route, maar soms lastig lopen door het hoge gras en ook was niet altijd duidelijk aan welke kant van de spoorlijn de route liep. Onderweg een golvend landschap (akkerbouw) met soms mooie uitzichten en een mooie natuur langs de spoorlijn.

De flora langs de voormalige spoorlijn 

Op een gegeven moment loop je tegen een moerasgebied aan en verlaat je tijdelijk de spoorlijn om enkele km's verderop weer op een pad langs de spoorlijn uit te komen. De laatste km's gingen langs een saaid weg naar het einddoel van die dag, het plaatsje Anglure, op 22 km van Sezanne. Het lokale hotel bleek helaas gesloten. Dan eerst maar een biertje in het lokale cafe en daarna wat te eten gehaald in de plaatselijke supermarkt. Anglure ligt aan de Aube en dat riviertje stroomde via verschillende armen door het centrum van de stad. Er werd volop in gevist en gezwommen. Helaas heb ik van deze mooie omgeving geen foto's gemaakt (vanwege de hitte vrees ik, ik was blij om even te kunnen rusten in het parkje aan de rivier). Vervolgens op goed geluk naar een particulier adres uit mijn gids. Daar werd ik hartelijk ontvangen. Ze zagen me aanvankelijk aan voor Jean-Paul die juist hier had gereserveerd, maar toen ik duidelijk had gemaakt dat ik een andere pelgrim was, bleek dat geen probleem. Bij deze sympathieke gastvrouw, mw. Finot, werd denk ik nooit iemand geweigerd, terwijl ze toch niet meer van de jongste was (ze had al verschillende achterkleinkinderen).
Een tijdje later arriveerde Jean-Paul die enkele keren door de gebrekkige routeaanduiding op het verkeerde been was gezet (met enig geluk had ik deze keer steeds de goede beslissing genomen). Voor het avondeten samen met de gast vrouw en gastheer, hadden wij nog tijd om samen het dorp te verkennen. Jean-Paul bleek een echte wijnkenner en liefhebber die mij graag wilde inwijden in de geheimen van de Franse wijnen. We konden het samen prima vinden (Jean-Paul was van ongeveer dezelfde leeftijd, maar al een aantal jaren met pensioen).
Na het avondeten wilden we samen nog even in de mooie tuin nagenieten, maar door de vele steekmuggen zagen we daar al snel vanaf.

Zondag 7 juni 2015 

Samen vertrokken wij die zondagmorgen naar Savieres, waar mw. Finot al bij een gastvrouw aldaar een slaapplaats voor ons had geregeld. De eerste 3,5 km tot Bagneux liepen we samen op, langs een beekje. Daarna liep ik in mijn eigen tempo verder naar net dorpje Clesles en vandaar ging de route langs het kanaal van de Haute Seine, dat niet meer wordt gebruikt en waar we vanwege het stilstaande water geplaagd werden door steekmuggen. De eerste 5 km lans een mooi graspad in de natuur. Daarna over een nog niet zolang geleden aangelegd fietspad, 'voie verte', dat thans tot Troyes loopt. We kwamen door het dorpje Mery-sur-Seine waar er visserijfeest was en waar ik koffie kon drinken en wat eten voor de middag kon kopen.

Verder was het een kwestie van volhouden, langs verschillende dorpjes tot Savieres langs dit kanaal en daar van de route af naar ons logies. Dat bleek veel verder van de route dan gedacht, zeker 2,5 km in de verkeerde richting. Maar dat werd ruimschoots goedgemaakt door de mooie gite met tuin waar we mochten overnachten en de maaltijd die onze gastvrouw, mw. Noble, ons voorzette.

Maandag 8 juni en dinsdag 9 juni 2015

Op advies van onze gastvrouw niet teruggekeerd naar de route langs het kanaal, maar de D20 naar Payns, St-Lye naar het voorstadje van Troyes, Barberey-Saint-Sulpice gevolgd (ongeveer 10 km). Dat bleek een goede keuze te zijn, want onderweg zagen we op grote informatieborden dat er die dag een muggenbestrijding werd uitgevoerd. Vanuit een helicopter werd bestrijdingsmiddel verspreid. Om daar nu onder te lopen, lijkt me niet erg gezond.

Onderweg enkele mooie kerkjes gezien. Verder voor het eerst een vriendelijke automobilist die me een lift aanbood (ik uitgelegd dat ik een pelgrim was etc.).
In Barberey op Jean-Paul gewacht en de laatste 6 km tot het centrum van Troyes met de bus (zoals de gids ons adviseerde). Daardoor waren we al snel in Troyes. Na enig zoeken de kathedraal St Pierre et St Paul gevonden (in het centrum staan er zeker 5 mooie oude kerken).

De Petrus en Paulus kathedraal 

De indrukwekkende binnenzijde van de kathedraal 

Het glas en lood-rozet 

In de kathedraal ook een stempel voor onze pelgrimspas gehaald en toen bleek dat Jean-Paul zijn pas bij onze gastvrouw in Savieres had laten liggen. Zonder deze pas krijg je bij bepaalde instellingen geen logies of korting. Gelukkig was onze gastvrouw zo aardig om zijn pas de volgende ochtend te komen brengen.
Vervolgens naar ons logeeradres in de buurt van de kathedraal, Maison Notre-Dame en l'Isle, een voormalig semenari, nu een diocesaan pastoraal en spiritueel centrum. We kregen er elk een eigen kamer met douche en wc, geen ontbijt, maar wel mogelijkheid om te koken in aparte gemeenschappelijke keuken.
Die avond samen in de stad gegeten, waarbij ik de regionale specialiteit 'Andouilette de Troyes' heb gegeten. Of dat of iets anders de oorzaak was, weet ik niet, maar de volgende dag waren mijn maag en darmen behoorlijk van slag. Maar gelukkig bleef ik nog een dag.
De volgende ochtend afscheid genomen van Jean-Paul die weer verder trok richting Vezelay. Ik heb die dag rustig aangedaan, een wasje, aan mijn blog gewerkt en de stad in geweest om foto's te maken. Troyes is een verrassend mooie en gezellige stad, veel mooier en gezelliger dan Reims (op de kathedraal na). De vele oude kerken en mooie vakwerkhuizen maakte veel indruk op me. Hieronder een keuze uit de foto's die ik er maakte.

Cultureel centrum met tentoonstelling over Clerveaux 

De St Urbanus-baseliek, een van de andere 9 monumentale kerken in het centrum van Troyes

Van Reims naar Sezanne

Van Reims naar Sezanne

Maandag 1 juni 2015

Ik overwoog even om nog een dag in Reims te blijven om mijn achterstand in mijn blog weg te werken. Maar dat voelde niet goed. Na het ontbijt in het CIS dus toch maar ingepakt en weer op stap. Einddoel van die dag Germaine op ruim 19 km. Ik had me voorgenomen voorlopig rustig aan te doen en wat meer te genieten zonder op de km's te moeten letten. De eerste km's langs het kanaal en haven van Reims, aan mijn kant een mooie groene parkomgeving. Ik kreeg er al snel weer zin in, zeker toen verschillende passerende fietsers me een 'bonne route' toeriepen. Wel was ik even verrast door het volgende routebordje bij het kanaal. Moest ik echt nog zover? Ik vraag me af hoe ze deze afstand hebben berekend.

Daarna door een voorstadje van Reims, Cormontreuil, de stad door en enkele drukke wegen oversteken.
Daarna de Champagnestreek in. Bij het plaatse Trois-Puits verschenen de eerste wijngaarden.

Vervolgens langs een onverhard pad langs wijngaarden via Montbre naar Rilly-la-Montagne. Daar eten gekocht voor die avond (want in Germaine geen winkels). Er was tot mijn verrassing ook een cafe open waar ik heerlijk koffie heb gedronken. Daarna omhoog de bossen in naar Les Haies en Germaine.

Het bos tjssen Rilley en Lrs Haies 

Ik had inmiddels al enkele malen naar mijn geplande overnachtingsadres gebeld zonder resultaat. Om half 2 al in Germaine, waar ik een stempel op de Mairie haalde en vroeg of er nog andere logiesgelegenheden waren. Daar konden ze me niet aan helpen. Ik naar de bewuste B&B maar trof daar niemand aan, wel volop aan het verbouwen zo te zien. Goede raad was duur. B&B in volgend plaatsje gebeld en daar kon ik vanaf 5 uur terecht, maar dat was wel 7 km verder. Ik voelde me nog goed dus op weg. In een groot bos waar ze volop aan het kappen waren, raakte ik echter van het juiste pad af en het duurde wel even voor ik weer op het goede spoor zat. De mooie bospaden waren volledig aan gort gereden door het zware materieel voor de houtkap.

Toen ik het weer op het goede spoor zat, kwam ik vervolgens uit bij een mooi meer, l'Etang de Neuville,

en tenslotte bij het gehucht Bellevue waar je een schitterend uitzicht op de wijngaarden en Epernay hebt, en op het dorpje Champillon dat een halve km van de route lag.

Uitzicht vanuit Bellevue op Epernaye en omgeving 

Uitzicht vanuit Bellevue op dorpje Champillon 

Ik was rond half 5 in Champillon en had daarom nog tijd om enkele foto's van het dorpje te maken. Het was die dag prachtig weer en ik liep vanaf de middag zonder jas/fleece.

Beeldje St. Vincent in gevel Champagnehuis 

Oude wijnpers bij dorpspleintje

Om kwart over 5 was ik op mijn logeeradres en kreeg er een prachtige kamer. Het was een oud huis maar smaakvol ingericht met een grote tuin. Ze hadden vaak Nederlandse pelgrims te gast en waren zeer geinteresseerd en gastvrij. Ik werd uitgenodigd om een glaasje wijn mee te drinken. De conversatie verliep vooral in het Engels. Ik had ook mee kunnen eten, maar had daar niet op gerekend en mijn eigen eten al gekocht.
De volgende morgen om 7 uur een goed ontbijt. Ze gingen de gastheer en -vrouw ook al vroeg aan het werk in de wijngaarden in de omgeving.

Dinsdag 2 juni 2015

Vanaf Champignon die morgen even moeten zoeken naar de route in het bos naar Hauteville. De naam zegt het al, omhoog dus. In Hauteville even tijd gemaakt om de voormalige abdijkerk met het graf van Dom Perignon (1639 - 1715) te bezoeken. De echte wijnkerners weten natuurlijk dat hij de 'uitvinder' van de champagne is.

De linkergrafsteen vooraan isvan Dom Perignon

Iets verder een prachtig uitzicht op de wijngaarden en het dorpje Cumieres aan de Marne. Het was een lastige afdaling omdat je door het kronkelende pad tussen de wijngaarden je orientatie kwijtraakt. En steil omlaag is zeker zo lastig als omhoog.

Uitzicht op het dorpje Cumietes aan de Marne 

Aangekomen bij de brug over de Marne moest ik weer even ver omhoog om uit te komen op de heuvelrug die rond Epernay loopt. Dat ging allemaal prima, maar op een gegeven moment moest ik slingerend tussen de wijngaarden weer naar beneden naar het plaatsje Moussy, net voorbij Epernay. Dat ging een paar maal fout en daardoor weer wat extra klimkilometers gemaakt, wel goed voor je conditie. Maar ik was blij tlen ik het plaatselijke hotel had gevonden waar ik kon overnachten.

Woensdag 3 juni 2015

Die volgende ochtend een uitgebreid ontbijt (uitgebreid buffet, een uitzondering op het normale sobere Franse ontbijt). Ik had flink mijn best gedaan, maar dat brak me op, toen ik meteen na het verlaten van Moussy de helling op moest naar de alleenstaande kerk van Chavot.

Nog even een terugblik op Moussy 

De kerk van Chavot gezien vanuit Moussy 

Daarna begon het zachtjes te regenen en vervolgens harder. De regenkleding moest aan. Maar omdat de route door een mooi bos liep viel het met die regen wel mee. Na het plaatsje Massignie? werd het droog, maar alles was natuurlijk wel nat geworden. Verder door een lokaal bos, een stuk over een departementale weg en vervolgens door een groot prachtig bos. Er was een probleem, de paden bestonden uit door wilde zwijnen en tractoren omgewoelde graspaden, vol kuilen en plassen met vaak hoog gras. Dag liel niet lekker, maar gelukkig hadden mijn 'voorlopers' wel een soort spoor uitgezet (platgetrapt gras) zodat ik maar een keer vast kwam te zitten in de modder. In de buurt van een meertje, het Etang de Grande Folie, werd het pad tijdelijk wat beter, maar pas na 8 km was het leed echt geleden.

Daarna via een departementale weg de laatste kilometers naar Montmort. Behalve een mooi kasteel en een oud kerkje weinig te beleven. Maar ik had geen zin om verder te gaan (dan moest ik nog 11 km lopen) en besloot in het plaatselijke hotelletje te overnachten.

Het kasteel van Montmort 

Donderdag 4 juni 2015 

De volgende dag ging de route van Montmort naar Blaye, maar 11 km. Eerst een grasbaan van circa 5 km tussen de akkers, kaarsrecht maar behoorlijk glooiend. Het lukt me onderweg om een haas te 'schieten'.

Het is wel behoorlijk eentonig zo'n weg en je gedachten gaan alle kanten uit, maar verdwalen doe je niet. Het was die dag al vroeg knap warm geworden. Ik was dan ook blij dat de laatste 3 km door een (nat) bos gingen. Ik was al rond de middag in Baye, waar ik mijn intrek in het plaatselijke hotelletje nam. Die middag het dorp verkend, msar daar was ik snel mee klaar. De oude dorpskerk werd opgeknapt en dat was ook wel nodig, maar verder viel er weinig te beleven.

De rest van de dag daarom aan mijn Franse grammatica gewerkt, een soort opfrissingscursus en dir avond de vliegkunsten van de zwaluwen bewonderd die in het onbewoonde huis tegenover het hotel hun intrek hadden genomen.

De zwaluwen druk aan het werk 

Vrijdag 5 juni 2015 

Die morgen al vroeg weer op stap want de eerste km's gingen langs een drukke weg. Al snel had ik uitzicht op de kapel van St Prix en de hoogvlakte daarachter. Evenals in Blaye ook bij de kerkje weer grote infoborden over de strijd aan de Marne in de eerste wereldoorlog.

Links van het kerkje via een nat bospad ging het stril omhoog. Op de hoogvlakte langs de rand van de bossen verder. Daarna enkele km's langs een departementale weg en na het dorpje Soizy weer de bossen in, meestal een goed begaanbare weg langs de bosrand met uitzicht op de akkers. Via de dorpjes Chapton en Lachy weer de bossen in, waar de paden soms onbegaanbaar bleken vanwege de diepe sporen van tractoren en vrachtauto's.

Maar in de open stukken tussen de bossen viel op hoeveel bloemen er in de strook langs de akkers staan.

Na het bos langs een kasteelboerderij, een enorm complex aan gebouwen zoals je die vaker ziet in deze streek.

Vervolgens weer een bos in dat uitkwam op een helling met wijngaarden met uitzicht op Sezanne, met name de St Denis-kerk.

Bij aankomst in Sezanne eerst een biertje, want het was weer bijzonder warm die dag. Daarna de kerk bezocht, vrij sobere gothiek.

Interieur St Denis in Sezanne

Vervolgens naar de toeristeninfo waar ze me de weg wezen naar het tehuis waar ik kon overnachten, de Foyer Francois de Salles, een verzorgingstehuis voor behoeftige ouderen, gerund door zusters. Ze hadden daar enkele gastenkamers speciaal voor pelgrims. Een bijzondere ervaring om in een dergelijk tehuis gast te zijn, tussen het personeel en de bejaarden. Sommige van de oudere zusters waren van Zwitserse afkomst en vonden het duidelijk prettig om in het Duits te converseren (dat blijkt dan toch weer makkelijker voor mij dan in het Frans. Het was er een erg gastvrij onthaal en een aangenaam verblijf.

Van Rocroi naar Reims (26 t/m 31 mei)

Dinsdag 26 mei 2015

Al vroeg uit Rocroi vertrokken, omdat ik alle opties open wilde houden omdat ik nog geen slaapplaats geregeld had. Bedoeling was om in Aubigny-les-Potheies te overnachten, een dorpje op 21 km. Eerst via een lokale weg naar het dorpje Sevigny-la-Foret, vandaar een groot dominiaal bos door met enkele leuke hellingtjes, het bos eindigde bij een departementale weg en verderop moest aan de overkant een landweg liggen die ik in moest. Ik kon die niet vinden en was veel te ver langs de hoofdweg gelopen.Gelukkig kwam toen juist Joseph uit het bos opdoemen (hij was kort na mij uit Rocroi vertrokken, maar zijn wandeltempo lag hoger) en zag ik hem aan de overkant de velden inlopen. Ik weer terug en vond de ingang van het weggetje naast een boerderijtje. Bij het volgende dorpje Chilly zat Joseph te pauzeren. Even bijgepraat en apart verder gegaan, want je loopt het makkelijkst in je eigen tempo.

                            Zicht op het dorpje Chilly

Via glooiende wegen door de velden naar het dorpje l'Echelle en verder naar Villaine waar ik kort na de middag arriveerde. Nu moest ik beslissen hoe verder. Op mijn telefoontjes naar het geplande overnachtingsadres in Aubigny-les-Pothees kreeg ik steeds geen reactie en daarom besloot ik (het was nog vroeg) door te lopen naar Signy-l'Abbaye, een wat grotere plaats met 2 hotelletjes. Maar daardoor werd de afstand die dag wel 31 km. In Vaux-Villaine nog even misgelopen (+ 1 km), maar verder langs mooie boerderijwegen, langs bosranden en tenslotte door een bos waarvan de weg helemaal onder water stond en onbegaanbaar was. Gelukkig hadden 'voorlopers' door het bos parallel op veel plaatsen een paadje gemaakt, maar soms kon je niet anders dan door de modderpoel. Rond 4 uur bereikte ik moe maar voldaan het einddoel van die dag en vond onderdak bij een klein dorpshotel met halfpension en zelfs wifi. Joseph heb ik die dag niet meer gezien, maar die vertelde me later dat hij onderdak bij een particulier had gevonden. Het hotel was eenvoudig (gemeenschappelijk toilet en douche) maar netjes en het avondeten en het ontbijt waren goed.

Woendag 27 mei 2015

Omdat ik de vorige dag een veel langere afstand had gekopen dan gepland, zou ik vandaag moeten kiezen tussen een korte (14 km) of weer een lange (30 km). Ik besloot voor de lange te gaan, maar een stuk af te snijden zodat nog maar 27 km overbleef. Het eerste stuk naar Lalobbe liep ik daarom niet door het bos, maar langs een gelukkig niet drukke departementale weg. Daarna volgde een mooi heuvelachtig pad door een bos en langs een beek (de Vaux), waar de koekoek zich liet horen. Het pad kwam uit in het dorpje Wassigny, met een prachtige markthal en een bijzonder (vanwege de kleur) monument ter gedachtenis aan de eerste wereldoorlog.

                           De markthal in Wassigny

                     Monument 1914 - 1918 in Wassigny

Toen ik daarna zat te pauzeren, kwam Joseph eraan die niet kon begrijpen hoe ik hem voor was gebleven. Ik legde uit dat ik een kortere weg had genomen. Tot Hauteville liepen we samen op en verbaasden ons over de stilte op het land en in de dorpjes waar we doorkwamen. Je zag nauwelijks iemand op straat en koffie, waar we beiden naar smachten, was al helemaal nergens te krijgen. Vanaf Hauteville gingen we ieder ons eigen weg. Die ging door een open en kaal landschap over glooiende, voor mij soms hellende, grintwegen tussen de akkers door.

                           Het glooiende landschap

Zou ik echt nog 2454 km voor de boeg hebben?!
Volgens dit bordje op de route kennelijk wel!

Ons einddoel die dag was Chateau-Porcien. Ik melde me bij aankomst op het gemeentehuis voor een stempel en logies in de gemeentelijke herberg/refuge. Ik trof daar Joseph aan. Het bleek een piepklein onderkomen voor max 4 personen met een douche en WC, waar we alleen inkonden nadat we de ruimte hadden 'verbouwd'. Het enige restaurant in het dorp was woensdag gesloten. Gelukkig was er ook nog een cafeetje waar we een pilsje konden drinken en een supermarkt waar we boodschappen konden doen. Eind van de middag kregen we versterking van Mirianne, een wandelaarster uit Serooskerke die tot Reims de GR-route liep. We hebben er die avond onder het genot van wijn een gezellige avond van gemaakt.

Donderdag 28 mei 2015

Die ochtend scheiden onze wegen weer. Mirianne vertrok als eerste, daarna volgde ik en Joseph vertrok als laatste. Na een stuk door de velden ging de route kangs een drukke deoartementale weg naar Avancon. Dat was geen pretje als er een grote vrachtauto voorbij kwam. Na Avancon gelukkig een rustige weg naar St-Loup-Champagne. Daar gerust in hokje speciaal voor pelgrims leek het.

Rustplaats voor pelgrims bij gemeentehuis St-Loup-Champagne

Gemeentehuis en kerk in St-Loup-Champagne

Bij mijn vertrek daar, kwam Joseph er juist aan. Een paar km verder haalde hij me in en liepen we samen tot l'Ecaille. Ook daar weer geen koffie. Ik nam een rustpauze, maar Joseph ging verder. De weg vandaar naar het einddoel van die dag, Bazancourt, liep weer grotendeels door akkerbouwlanden. Wel veel bloemen, ook akkerdistels, langs de randen.

De afstand was die dag maar 22 km, dus ik deed het rustig aan. Om half 2 was ik al in Bazancourt, waar het moeite koste om het gemeentehuis te vinden. Dat bleek pas om 3 uur weer open. Ook de meeste andere zaken, ook de supermarkt, waren tussen 12 uur en half 3 gesloten. Wel lukte het nog om ergens een biertje te drinken. Er zat verder niets anders op dan te wachten op de opening van het gemeentehuis. Ondanks de scheiding van kerk en staat valt het op dat in bijna alle Franse dorpjes de kerk en het gemeentehuis gebroederlijk naast ekkaar of aan hetzelfde plein staan. Zo ook hier.

         Kerk en gemeentehuis gebroederlijk naast elkaar

Joseph op bankje bij kerk, wachtend op de opening van het gemeentehuis

Op het gemeentehuis kregen we een stempel en de sleutel van de gemeenteherberg/refuge voor pelgrims. Ook in deze gemeente, evenals in Chateau-Porcien was het verblijf gratis! Het verblijf lag naast de Salles du Fetes en was stukke ruimer en mooier dan in de vorige plaats. Er waren hier 3 bedden in een grote slaap/zitruimte en 2 badkamers met douche wastafel en toilet. We deden ons inkopen voor het avondeten, namen een biertje in de lokale kroeg en maakten het 's-avonds gezellig met een flesje wijn. Natuurlijk kwamen dan ook serieuze onderwerpen aan de orde (eigenlijk alleen maar).

Vrijdag 29 mei 2015

De laatste etappe naar Reims. Die zal ons nog lang heugen.
Deze keer vertrok Joseph als eerste. We spraken af om elkaar om 1 uur bij de kathedraal van Reims te ontmoeten om samen nog een afscheidsbiertje te drinken. Dat leek makkelijk haalbaar , want de afstand van Bazancourt naar Reims was maar 18 km en ging via onverharde wegen tussen glooiende akkers. Kort na ons vertrek begon het echter te regenen. De regenjas en rugzakhoes moesten aan. De kleiwegen werden steeds glibberiger en bleef aan mijn schoenen plakken. Soms kon je gebruik maken vaeen smalle grasberm, maar dat gaf maar tijdelijk soelaas. Het viel niet mee om vooruit te komen zonder onderuit te gaan. De klonters klei vlogen in het rond en tot boven de knieen was een modderzooi. Na 12 km kwam er gelukkig een eknde aan deze worsteling en kwam ik aan in Betheny, een voorstadje van Reims. Enkele km's later liep ik Reims binnen en via lange rechte straten kwam ik in het centrum. Om half een was ik bij de kathedraal, maar die durfde ik met mijn modderschoenen en -kleren niet binnen te gaan. Het was inmiddels wel droog geworden maar nog koud. Met Joseph een pilsje gedronken. Hij ging de volgende dag weer verder, terwijl ik een paar dagen in Reims bleef om uit te rusten, Reims te bezichtigen en aan mijn blog te werken.

Via het toerismebureau bij de kathedraal naar het Centre Internatonal de Sejours (CIS) waar ik tegen een goedkoop tarief onderdak vond. Daar bleken Joseph en Mirianne ook te logeren. Ik zag ze de volgende morgen, zaterdag, bij het ontbijt, net voordat ze vertrokken (Mirianne) ging met de trein naar huis).

Zaterdag 30 mei en zondag 31 mei 2015

Ik was duidelijk toe aan een rustdag. Verder moest er nodig gewassen worden en aan mijn blog gewerkt. Het CIS was daarvoor een ideale plek. Met de blog ging het echter niet naar sens. Soms lukte het me we, maar dan weer niet om de foto's op mijn blog te krijgen. Daarom kon ik ook nog alleen de eerste week afronden. De volgende staan grotendeels in concept klaar maar zonder foto's. Verder wilde ik toch ook wat van de stad zien. Het CIS lag ongeveer een km van het centrum, dus dat was aan te lopen. De zaterdag was zonnig, maar de zondag bewolkt en koud. Reims is kleiner dan ik verwachtte. Zaterdag heb ik de indrukwekkende kathedraal bewonderd en er bij het pelgrimbureautje in de kerk ook een stempel gehaald. Deze O.L.Vrouwekathedraal stamt uit de 13e eeuw en is een meesterwerk van gothische bouw- en beeldhouwkunst. In de 1e wereldoorlog, le Grande Guerre, is deze echter grotendeels verwoest. De Duitsers hebben Reims zelfs even bezet. De Franse koningen zijn in deze kathedraal gezalfd.
Die zaterdag ook een kaars opgestoken bij de Jozefkapel in de kathedraal voor mijn nichtje Marjolein en Joeri die deze dag in het huwelijk traden.

           Front kathedraal, helaas deels in restauratie

Ingang zijbeuk met prachtig beeldhouwwerk

                 Glas in lood, klassieke stijl (zijbeuk)

            Glas in lood, moderne stijl (bij zij-altaren)

De zondag heb ik vooral de Middeleeuwse overblijfselen bewonderd, de Marspoort uit de 1e eeuw voor Christus en de keldergewelven van een voormalig Romeins heiligdom. Daarnaast nog de Sint Jacobskerk bezocht, de enige Middeleeuwse kerk in Reims,  maar met een latere Gotische toren die daar naar mijn mening niet bij past. Ik had mijn fototoestel echter op mijn kamer laten liggen, dus helaas geen foto's hiervan.